16 نکته فن بیان که هر سخنرانی باید بداند

۱۶ نکته فن بیان که هر سخنرانی باید بداند

در قسمت قبل نکاتی را در ارتباط با فن بیان در سخنرانی ارائه کردیم که میتوانید با مراجعه به لینک آموزش فن بیان در سخنرانی آن را مشاهده کنید. در ادامه آموزش های ستایش مدیا در زمینه فن بیان و سخنوری در این قسمت ۱۶ نکته فن بیان را که هر سخنرانی باید بداند تشریح میکنیم . برای مشاهده کامل آموزش ها روی لینک آموزش فن بیان و سخنوری کلیک کنید. در ادامه با ما همراه باشید؛

* بکوشید که از مسائل انسان شناسی، جامعه شناسی و روانشناسی و از جو فرهنگی، اخلاقی، سیاسی اجتماعی و اقتصادی جامعه آگاه باشید تا بتوانید متناسب با نیازهای جامعه سخن بگویید. همچنین توجه داشته باشید که برای خود» سخنرانی نمی کنید، بلکه برای «مردم» و در فضای آنان سخن می گویید. به طور مثال، اگر می دانید که مخاطبان شما از نظر فرهنگی و اخلاقی و در سطح مطلوبی نیستند، آنان را به مطالعه و کارهای فرهنگی و کسب فضائل اخلاقی دعوت نمایید. برای داشتن فن بیان قوی در سخنرانی باید جامعه را به طور کامل بشناسید.

* جـز در مـوارد لـزوم، در سخنـرانی خـود «وقفـه» نداشته باشید؛ زیرا وقفه شما در شنوندگـان نیز تأثیر می گذارد و آنان را در فراگیری مطالب و سپردن آن به ذهن خویش دچار وقفه می کند. بنابراین بر سخنرانی خود کاملاً مسلط باشید. افرادی که فن بیان قوی دارند بدون وقفه و پیوسته سخنرانی میکنند.

* برخلاف حقیقت و عقیده خود سخنرانی نکنید و از موضوعات و مطالبی که خودتان نیز به درستی آنها اعتقاد نـدارید و یـا بـرای خودتان نیـز مـورد تـردید اسـت، سخنـی نگویید. برای مثال چنانچه شک دارید که فلان شخص دارای درجه دکتری است، از او با پیشوند «دکتر» نام نبرید.

* سخنران باید از ارزش علمی خود آگاه باشد و حد و حریم خویش را بشناسد و موضوعی را برای سخنرانی اش انتخاب کند که شایسته بیان و تبیین آن باشد. مثلاَ اگر سخنران اهل عرفان نیست، از موضوعی عرفانی سخن نگوید. چنانچه اهل سیاست نیست، به تحلیل مسائل سیاسی نپردازد. به دلیل اینکه ممکن است مواردی را اشتباه بیان کنید. سعی کنید قبل از سخنرانی در باره موضوع سخنرانی خود به حد کافی مطالعه کرده باشید تا فن بیانی قوی داشته باشید.

* یکی از ویژگیهای سخنوری آن است که «قیافه شناس» باشد تا بر اساس آن، از روشها و راه حلهای مناسب استفاده کند. به طور مثال ، اگر می بینید که چهره برخی از شنوندگانتان، افسرده و پریشان است، با گفتن لطیفه یا شعر و یا داستانی، آنان را به وجد آورید و با نشاط سازید.یکی از راههای تقویت فن بیان ، تمرین زبان بدن و چهره شناسی است.

* سخنور نه تنها باید «عالم» باشد، بلکه باید «عاقل» نیز باشد. بدین روی، باید به درستی سخن بگوید و بداند که «چه بگوید»، «چگونه بگوید»، «کی بگوید» ،«کجا بگوید»، «برای چه بگوید»، «برای که بگوید» و «چقدر بگوید». به عنوان مثال ، سخن گفتن از «نیهیلیسم» و «تفی گرایی» و «پوچ گرایی» ـ هر چند در آن عالم نیز باشد برای روستاییان و کشاورزانی که با این گونه موضوعات درگیر نیستند، برخلاف خردورزی و خردپویی در امر سخنوری است.

* در صورتی که هنگام سخنرانی یا پس و پیش از آن، پرسشی از شما کردند که پاسخ آن را نمی دانستید، با شهامت بگویید: «نمی دانم» و جداَ از ماستمالی کردن پاسخ خودداری بورزید: زیرا «پاسخ ندادن صواب، از پاسخ دادن نـاصواب» بـهتر اسـت و نـه تنـها از قـدر شخـصیت شما نمی کاهد، بلکه بر قدر شخصیت شما نیز می افزاید.

* اگر می خواهید در سخنرانی خود، از کسی تمجید و تعریف کنید، باید این کار را به اندازه و بجا انجام دهید، مثلاَ می توانید بگویید: «علامه طباطبائی افتخار حوزه های علمی و پروفسور حسابی افتخار دانشگاههای ایران هستند»؛ اما برای روحانی ای که تازه به درجه اجتهاد رسیده یا دانشجویی که تازه درجه دکتری گرفته است، چنین تمجیدهایی شایسته و بایسته نیست.

* اگر «با پول» سخنرانی می کنید، «برای پول» سخنرانی نکنید؛ هر چند تشخیص این دو و رعایت آن ممکن است که دشوار باشد:

زیان می کند مرد تفسیر دان

که علم و ادب می فروشد به نان

کجا عقل یا شرع فتوا دهد

که اهل خرد، دین به دنیا دهد

* بسیار دقت کنید که از آنچه می خواهید بگویید ـ بویژه معارف و مسائل دینی بد دفاع نکنید؛ زیرا بد دفاع کردن از چیزی ،‌ کمتر از تخطئه کردن و کوبیدن و انکار آن چیز نیست ، یکی از این موارد ، استناد کردن مطالب خود به خواب و رؤیاهای نقل شده از هر کس و ناکسی است. مثلاَ نگویید: یک شب فلانی در خواب دید که پس از درگذشت حضرت آیت الله العظمی … و پایان مرجعیت وی، «امام زمان(ع)» ظهور خواهند فرمود؛ در حالی که می دانید و می دانیم طبق احادیث اسلامی هر کس برای ظهور آن حضرت وقت خاصی را تعیین نماید، دروغگوست.

* در صورتی کـه پیـش از سخنـرانی ، گـرفتاریهای شخصی و یا برخوردهای خانوادگی و اجتماعی داشته اید، نباید در هنگام سخنرانی ، آثار آن در چهره شما نمایان باشد. مثلاَ اگر پیش از سخنرانی با زن و فرزند خود برخوردی داشته اید، نباید در هنگام سخنرانی ، آثار ناراحتی و عصبانیت در چهره تان دیده شود.

* یکی از ویژگیهای سخنور، برخورداری از روحیه «تحقیق» است. نداشتن این روحیه، در شماری از سخنوران ، باعث شده است تا برخی بر این پندار باشند که سخنوران ، انسانهایی کم سواد و کم مایه و سطحی نگرند. از اینرو، شما نباید هر سخنی را که از جایی شنیدید و یا در جایی دیدید، فوراً آن را بپذیرید و برای مردم نقل کنید. مثلاَ شما احتمالاَ این جمله منسوب به «حضرت امام خمینی قدس سره» را در اطلاعیه ها و روی دیـوارها خیـابانها دیـده و گاه از صدا و سیما شنیدیده اید: «انقلاب ما انفجار نور بـود.» روحیـه تحقیق ایجاب می نماید که شما این سخن را برای مردم نقل نکنید ، بلکه به کتابهایی مانند «صحیفه امام» که در بردارنده سخنان حضرت امام قدس سره است ،‌ مراجعه نمایید و در صورت مشاهده ، بر کرسی خطابه از آن استفاده کنید. در این صورت، خواهید دید مضمون این جمله از «یاسر عرفات» است که در اوایل پیروزی انقلاب اسلامی، به ایران آمده و به محضر «حضـرت امـام» رسیـده و بـه ایشان عرض کرده است: «آنها «دشمنان انقلاب اسلامی ایران» می گویند زلزله ای رخ داده، ما می گوییم که انفجار نور روی داده».

* بکوشید که از آداب، رسوم، عرفیات، عادات و سنن شنوندگان خود با اطلاع شوید و در سخنرانی هایتان به آنها توجه کنید. مثلاَ چنانچه می خواهید بگویید: «دختر در برابر پسری که نامزد اوست، باید حجاب شرعی خود را رعایت کند»، باید بدانید که در برخی از مناطق کشور، دوران پس از عقد ، دیگر واجب نیست. و در برخی از مناطق، دوران پیش از عقد شرعی را» دوران نامزدی می دانند و البته در چنین دورانی رعایت حجاب شرعی واجب است.

* چنانچه مطالبی ـ هر چند آموزنده و مهم باشند ـ با موضوع و محتوای سخنرانی تان ارتباطی ندارند ، نباید آنها را به کار برید. به طور نمونه، اگر موضوع سخـنرانی تان «ناجی موعود در شعر حافظ» است و این شعر را می خوانید: «مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید/که زانفاس خوشش بوی کسی می آید»، دیگر نباید آیه یا حدیث و یا داستانی مربوط به حضرت عیسی مسیح (ع) را که ارتباطی هم با موضوع سخنرانی تان ندارد، ذکر نمایید.

* همـراه خـود «سـاعت» داشتـه بـاشید و هنگامی که احساس می نمایید به پایان سخنرانی تان نزدیک شده اید، یکی ـ دو بار نه بیشتر، به آن نگاه کنید تا سخنرانی خود را در زمان تعیین شده خاتمه دهید؛ اگرچه سخنوران و دارای فن بیان قوی بدون نگاه کردن به سـاعت نیـز مـی دانـند کـه چـه هنگام به پایان سخنرانی شان نزدیک شده اند.

* اگر درجایی به مدت چند روز سخنرانی می کنید، خوب است پس از گذشت سه ـ چهار روز از برگزاری سخنرانی تان و یا حتی در همان روز آغاز آن ، از مخاطبان خود بخواهید که چنانچه انتقاد و پیشنهادی نسبت به خود شما یا سخنانتان و یا روش سخنرانی تان دارند ، آن را به شما گوشزد نمایند. مثلاَ ممکن است زیر بغل پیراهن یا کت و یا قبای شما پاره شده و توجه شنوندگان را به خود جلب کرده باشد و شما نیز از آن اطلاع نداشته باشید و این نقیصه تا پایان آن مدت در شما باقی می ماند و این برای شما چقدر زشت خواهد بود ، ولی با گوشزد کردن این نقیصه به شما در همان جلسات آغازین ، خودتان چقدر خوشحال خواهید شد.

رعایت نکات گفته شده و تمرین مکرر به  افزایش توانایی شما در فن بیان و سخنوری  کمک میکند ، در آموزشهای بعدی نکات بیشتری در ارتباط با فن بیان و سخنوری ارائه خواهیم کرد ؛ در صورت امکان سایت ما را از طریق دکمه های زیر در شبکه های اجتماعی که عضو هستید اشتراک گذاری کنید . برای عضویت در کانال تلگرام روی کانال تلگرام فن بیان و سخنوری کلیک کنید. با سپاس از توجه شما. منتظر آموزش های بعدی ما در زمینه فن بیان و سخنوری باشید.

۸,۸۳۹ مجموع بازدیدها, ۳ بازدیدهای انجام گرفته امروز

پاسخ دهید